Systeem geheimen

Tijdens mijn studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening, heb ik het vak Methodiek; systeemtheorie mogen volgen. Aan de hand van deze methodiek heb ik het gedicht ‘Systeem geheimen’ geschreven. De reden waarom ik dit heb gedaan is om de theorie voor mijzelf helder te maken, maar ook omdat het een theorie is die vanuit verschillende perspectieven bekeken kan worden en daardoor haast kunstig complex kan worden.

Systeem geheimen

Niets gebeurt alleen,
hierdoor blijft alles sereen.
Sereniteit gebeurd wanneer,
iedereen meedoet met deze leer.

In een vicieuze cirkel zijn daar reacties,
deze verhelderen de abstracties.
Het geheel is meer dan de som der delen,
oneindige dynamiek om te overleven.

Eeuwige verandering ontstaan in voortbestaan,
informatie gegenereerd, energie ontdaan.
Herhaling staat in contra met de informatie,
de leden hebben nu een associatie.

Alles ligt aan de oppervlakte,
het individu is niet waar men naar snakte.
Teamvorming tussen alle dynamiek,
normen en waarden vormen ethiek.

Elk begin is niet hetzelfde eind,
verschillen zijn hier omlijnd.
Het eind is nooit hetzelfde begin,
elke letter begint bij een andere zin.

De sleutel is de organisatie,
differentiatie in de relatie is een nieuwe situatie.
Communicatie is altijd daar,
niet –gedrag is (on)waar.

De inhoud is afhankelijk van de betrekking,
men wordt blootgelegd aan de strekking.
De interpunctie zorgt voor rust,
er wordt op de rode draad gefocust.

Informatie geconcentreerd door interpretatie,
elk heeft een eigen creatie.
Analoog en digitaal,
de rode draad is nu als staal.

Het systeem is gesterkt,
alle kenmerken is waardoor het werkt.
Elk lid om iedereen heen,
maakt het systeem dus niet alleen.

                                                                                              ‘Manouk van Zwam’