Gedichten

Macht en dominantie kunnen een grote impact hebben op het leven van een mens. Wanneer iets of iemand macht over je heeft of je domineert, komt angst al gauw om de hoek kijken. Angst is het begin van het einde. Wanneer angst het gaatje vindt om je te gaan leiden dan is de kans groot dat je jezelf verliest. Het is dan zaak dat je tot de grond komt van wat die dominantie of macht heeft veroorzaakt. Vaak laat je het namelijk zelf gebeuren. Om die reden is het belangrijk om ten alle tijden te weten wat je waarom doet. Ook wel genoemd: ‘zijn in het hier en nu’. Bewust bezig zijn met waar je mee bezig bent en geloven in jezelf. Zodra je gelooft in jezelf kan niets en niemand meer over je domineren omdat je het recht op de macht over jezelf in handen hebt. Laat niemand dit uit je handen rukken en heb zelf de touwtjes in handen om vrij te leven. Het gedicht wat hieronder staat weergegeven beschrijft het proces van verslagen zijn door dominantie en macht naar het terugpakken van het recht om de macht over jezelf te hebben. Dit is een proces waar ikzelf jaren geleden mee begonnen ben en die ik in een gedicht verwoordt heb.

De kern

Geslagen tot verslagen,
rusteloos met zichzelf.
Achtervolgd door vragen,
wie is mijzelf.

Een eindeloze strijd afgelegd,
antwoorden gezocht voor de vragen.
Doorgezocht tot het oprecht,
het begin van mijzelf is; verdragen.

Een wervelwind door het lichaam,
elke zenuw is ontwaakt.
Mijzelf is aangedaan,
de onwetendheid is gekraakt.

Een einde van het begin,
zichzelf is geraakt.
Uitgekleed tot de zin,
mijzelf is nu naakt.

Het begin van de uitdaging van het zelf,
maakt mijzelf dichtbij volmaakt.
Geloven in mij,
ontketend mijzelf vrij.

Vrijheid van anderen,
eerst ik dan jij,
Een mens kan veranderen,
geen druk meer van de heerschappij.

                                                                                        ‘Manouk van Zwam’


Een gedicht wat tussen de lijnen door gelezen dient te worden. Een herinnering over de invloed die je op je leven kan hebben en dat het leven misschien wel niet hier op aarde eindigt. Dat het leven op aarde alleen maar een voorbereiding is op alles wat nog komen gaat. Een herinnering dat het leven relatief is en dat jij als persoon invloed kan hebben op alles wat er in je leven gebeurd en daarna. Zodra je ‘ziet’ wat de gebeurtenissen in jouw leven voor betekenis hebben en hoe deze jouw leven beïnvloeden, kan jij deze gebeurtenissen beïnvloeden. Zorg dat jij de belangrijkste persoon bent en dat jouw geluk voorop staat, de rest komt vanzelf. Alleen dan zal jij jouw beste vriend worden en zal het leven je toelachen.

Zij lacht 

Zo vrij als een vogel,
lacht zij.
Zonder mimiek,
zonder verandering,
lacht zij.

Een steek in haar ziel,
ze draait haar hoofd,
om een waterval te voorkomen.
Waar de vrije vogel in verdrinkt,
snakt zij naar adem.

Diep inhalerend, 
om het water te laten verdrinken.
De vogel snakt nu naar adem,
tevreden lacht zij, 
want het leven is zo simpel.

Simpel wanneer ze begrijpt, 
dat de essentie van leven relatief is.
De vogel vliegt,
en zij,
zij lacht.

                                                                                       ‘Manouk van Zwam’


Ter nagedachtenis aan mijn lieve oma.

Vrijheid van geest

Erg bewust van je eigen mooie zijn,
maak je van de wereld je eigen domein.
Dromen geven de leukste en meest bizarre verhalen,
misschien zijn het wel signalen.
Ik heb gedroomd wat ik hoop dat jij nu ziet,
jij hebt gezien hoe de weg leidt naar wat men noemt geniet.
Een droomvlucht naar wat ik denk dat jij weet wat ik heb gezien,
toch ben ik alleen zeker als ik weet  wat jij weet misschien.
Het geniet wordt gedeeld,
aan diegenen die dat kunnen in hun verbeeld.
Waardering en dankbaarheid is meer dan wij spraakzaam zijn,
wij zullen zien wat jij ziet, een sein.
Zodat ik weet wat jij weet en wij zien wat jij ziet,
Lieve oma, geniet.

                                                                              ‘Manouk van Zwam’


Tweestrijdige liefdesgreep

Assertiviteit in alle aspecten
met al diens effecten.
Denkend het leven in handen te hebben,
en toch weer een heel hoofdstuk aan het wegebben.

Het doek valt neer,
de zelfbescherming doet zeer.

De angst klopt op de deur,
de deur wordt geopend door een acteur.
De slaap rent erachteraan,
de maagpijn, veroorzaakt door het slaan.

Door machtige liefde vastgegrepen,
gezichten begrepen en hierdoor laten meeslepen.
De spanning groeit als een bloem in de lente,
deze factor wordt een frequente.

De angst is op zoek naar een verblijfplaats,
waardering, respect, een kijk naar elkander is ondermaats.
Angst vind thuis in het lichaam,
woede, frustratie en onderwerping maakt het onbegrip bekwaam.

Een waterval, een smeuïge lach, een onverwacht hard handgebaar,
een trap op de rand van de dood, een deur die klapt, er knapt een snaar.
Weer een lach, opluchting, een knuffel uit schuld,
een kus, een streling, liefdevolle tegenstrijdige seks met haat gevuld.

De acteur in een andere rol,
de situatie loopt weer volgens het protocol.
Ogen vallen dicht, zelfwering omarmd, de angst weer op de vlucht,
,…Zucht!

                                                                                                             ‘Manouk van Zwam’


Tijdens mijn studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening, heb ik het vak Methodiek; systeemtheorie mogen volgen. Aan de hand van deze methodiek heb ik het gedicht ‘Systeem geheimen’ geschreven. De reden waarom ik dit heb gedaan is om de theorie voor mijzelf helder te maken, maar ook omdat het een theorie is die vanuit verschillende perspectieven bekeken kan worden en daardoor haast kunstig complex kan worden.

Systeem geheimen

Niets gebeurt alleen,
hierdoor blijft alles sereen.
Sereniteit gebeurd wanneer,
iedereen meedoet met deze leer.

In een vicieuze cirkel zijn daar reacties,
deze verhelderen de abstracties.
Het geheel is meer dan de som der delen,
oneindige dynamiek om te overleven.

Eeuwige verandering ontstaan in voortbestaan,
informatie gegenereerd, energie ontdaan.
Herhaling staat in contra met de informatie,
de leden hebben nu een associatie.

Alles ligt aan de oppervlakte,
het individu is niet waar men naar snakte.
Teamvorming tussen alle dynamiek,
normen en waarden vormen ethiek.

Elk begin is niet hetzelfde eind,
verschillen zijn hier omlijnd.
Het eind is nooit hetzelfde begin,
elke letter begint bij een andere zin.

De sleutel is de organisatie,
differentiatie in de relatie is een nieuwe situatie.
Communicatie is altijd daar,
niet –gedrag is (on)waar.

De inhoud is afhankelijk van de betrekking,
men wordt blootgelegd aan de strekking.
De interpunctie zorgt voor rust,
er wordt op de rode draad gefocust.

Informatie geconcentreerd door interpretatie,
elk heeft een eigen creatie.
Analoog en digitaal,
de rode draad is nu als staal.

Het systeem is gesterkt,
alle kenmerken is waardoor het werkt.
Elk lid om iedereen heen,
maakt het systeem dus niet alleen.

                                                                                              ‘Manouk van Zwam’